يکشنبه 9 تير 1387 ساعت 8:14 عصر

گفتند منتظر باش! گفتيم چشم! گفتند پيرو باش!
گفتيم چشم! گفتند عاشق باش! گفتيم چشم! گفتند ...، چه چشم هايي! کدام منتظر ؟
کدام پيرو ؟ و کدام عاشق مخلص و ...؟ بي پرده بگويم ؛
منتظر بودن تنها ظاهر ماست و انتظار امام امري است عجيب براي ما !
شايد کتمان کني ! اما نگاهي به زندگي ات بينداز آنوقت انکار کن !

مثال تکراري مهمان آمدن را ديگر نمي زنم ...! فکر کن بهترين فرد زندگي ات چند وقتي از تو دور است
و تو هر لحظه که بتواني به او زنگ ميزني و احوال مي پرسي و هي و هي مي گويي :
" کي مياي؟ دلم برات تنگ شده !... " .
چند ماه يکبار، چند هفته يکبار يا چند روز يکبار به سراغش ميروي و التماس مولايت ميکني؟
و مي گويي : " کي مي آيي؟ دلتنگ توام ؟!! " هرروز را گفته اي؟!

آري؛ اين است وفاي من و توي شيعه ي ظاهراً منتظر. همين جا کلاهت را قاضي کن ! بعضي ها فکر مي کنند اگر هرروز دعاي فرج بخوانند ، منتظرند ! اين چه دعاي فرجي است که از اعماق جان و سوز درون و اشک اخلاص نيست ؟!!
باور کن اگر من و تويي که گاه ندبه خوانش مي شويم و گاه فرجش را مي خواهيم ، با اخلاص و با التماس بخواهيم ، دعامان مستجاب خواهد شد !

مي داني مشکل کجاست؟ هنوز نرسيده ايم ، که نيست ! که جايش خاليست ! نرسيده ايم به نرسيدن ها !
نياز را نمي دانيم ! آب مي خوريم و مي گوييم تشنه ايم !!
باران را مي بينيم و ابر مي خواهيم ! نياز اصلي جاي ديگري است ،
بي آنکه به آن بينديشيم . اينجاست که ضعف شناخت ما جلوه مي کند ...
مي دانم که مي داني ،
اما " هرکه بميرد در حاليکه امام زمانش را نمي شناسد، به مرگ جاهليت مُرده است. "
اين يعني ، خسر الدنيا الدنيا و الآخره ! زيان دنيا و آخرت ... ،
بيکار بنشينيم مرگ هم فرا مي رسد و ما همچنان طلب آب مي کنيم ...!!