+ فراق

فاطمه جان! چطور بگويم؟
فراق تو سخت است، سخت ترين است، تاب آوردني نيست.تحمل کردني نيست.
کارم شده است گريه حسرت آميز و شيون حزن انگيز،
گريه براي دوستي که خود به بهترين راه پا گذاشت و مرا تنها گذاشت.

اي اشک هميشه ببار !
اي چشم هماره همراهي کن
که غم از دست دادن دوست،
غم جاودانه است.
دوستي که هيچ کس جاي او را در قلبم
پر نمي کند، ياري که هيچ ديِِّاري به قدر او
عشقم را معطوف خود نمي کند،
ياري که از پيش چشم و کنار جسم
رفته است اما از درون قلبم هرگز.

فاطمه جان ! عزيز دلم !
چه سود که در کنار قبر تو نازنين بايستم،
به تو سلام کنم و با تو سخن بگويم وقتي پاسخي از تو مي شنوم. چه شده است ترا فاطمه جان
که پاسخ نمي دهي ؟ آيا سنت دوستي را فراموش کرده اي ؟

نوشته شده توسط : مشکات

نظرات ديگران [ نظر]