+ فکيف أصبر علي فراقک؟

تا به حال به داشته هاي خودمون فکر کرديم؟
قدر اونها رو دونستيم؟ شکرش رو به جا اورديم؟
فراموش شده ترين نعمتي که داريم سلامتيه که تا خدشه اي در اون بوجود نياد قدرش رو نخواهيم دونست! نعمت ديگه، وجود افراديه که باعث شدن ما تا اينجا برسيم. از پدر و مادر گرفته تا استاد و معلم و دوست و ... که اصولا اونطور که بايد قدرداني نمي شن. بعد از اون هم کار و شغليه که الان داريم و گاهي فراموش مي کنيم که نسبت به کارمون وظايفي هم داريم .
از همه بالاتر خدايي داريم که هيچ کس جز خودش نمي دونه چه نعمت بزرگيه ...
حتما شنيدين که : من لم يشکر المخلوق لم يشکر الخالق 
هرکه مخلوق (خدا را ) شکر نکند ، خالق را شکر نکرده 
و اينکه شکر هر نعمتي به بهتر استفاده کردن و تلف نکردنشه! پس لااقل اگر قراره خدا رو شکر کنيم بايد از مخلوقش هم تشکر کنيم و از نعمتهايي که داريم به درستي استفاده کنيم تا مشمول ناشکر ها قرار نگيريم!
بد نيس کمي به نعمت وجود خدا عميق تر فکر کنيم.
اگر نبود؟... اگر براي ما نبود؟... اگر توي سختيها، گرفتاريها، شاديها ،خنده ها نبود؟
احساس پوچي، پوچي محض به آدم دست ميداد. کسي رو داريم که از هر چي نيازه بي نيازه ! و هر نعمتي که داريم مال خودشه و تا نخواد هيچ کسي نمي تونه اون نعمت رو از ما بگيره
" ما يفتح الله للناس من رحمة فلا ممسک لها و ما يمسک فلا مرسل له من بعده و هو العزيز الحکيم _سوره ي فاطر 2 "
" هر رحمتي را خدا به روي مردم گشايد کسي نمي تواند جلو آن را بگيرد، و هر چه را امساک (نزد خود نگه دارد) کند، کسي غير از او قادر به فرستادن آن نيست و او عزيز و حکيم است. "
کسي رو داريم که قدرت اول و آخره! و بهترين و بهترين ها رو با وجودش ميشه بدست اورد، اگر بزرگيش رو در ک کنيم نعمت وجودش رو از ياد نبريم!!! ابي عمر مدائني از امام صادق (ع) روايت کند که فرمود : پدرم امام باقر (ع) مي فرمود :
به راستي که خداوند حکم و قضاي حتمي اش بر اين قرار گرفته که نعمتي را به بنده اي نبخشد و سپس آن را از او بگيرد [بلکه اگر نعمتي را به او بخشيد آن را از وي سلب نمي کند] مگر اينکه آن بنده گناهي کند و در نتيجه سزاوار خشم الهي گردد [پس در واقع خود ِ بنده با گناهش نعمت را از خود سلب مي کند].
بايد مراقب کارهامون باشيم تا مبادا نعمتي ازمون گرفته شه خصوصا وجود خدا ... چون از همه بهتر و بالاتره
امام باقر (ع) فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : خداوند جل جلاله مي فرمايد : هر بنده اي که از من فرمان برَد او را به غير خودم وا نمي گذارم و هر بنده اي که نا فرماني ام کند او را به خودش وا مي گذارم سپس باکي ندارم که در کجا به هلاکت برسد!  
 بالاتر از گفته ي يک معصوم ،که فراق و جدايي از خدا از عذابش درد آورتره؟
نجواهاي عاشقانه ي امام علي (ع) توي دعاي کميل بن زياد
... صبرت علي عذابک فکيف أصبر علي فراقک ؟...

نوشته شده توسط : مشکات

نظرات ديگران [ نظر]